........
ในทุกนาทีจะมีฉัน
กับเรื่องดีดีที่ทำให้เธอยิ้มได้

 

 
เคยมั้ยที่จะมี...คนให้อภัยคุณทุกอย่าง
เคยมั้ยที่จะมี...คนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ
เคยมั้ยที่จะมี...คนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง

"
เคยมั้ยที่จะมี...คนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ
เคยมั้ยที่จะมี...คนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยู่ด้วยเฉย ๆ แล้วมีความ สุข

"
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ
เคยมั้ยที่จะมี...ไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่า คุณจะด่า จะว่า เค้ ายังไง 

"
 
เคยมั้ยที่จะมี...คนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้าย คุณ ยังไง
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกันสาส

"
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ ตาม
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงคนแรก เมื่อคุณทุกข์ ใจ
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณรู้ว่า เค้าช่วยให้คุณสบายใจ ได้

"
เคยมั้ยที่จะมี...คนแคร์คุณมากมาย ไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้า ยังไง
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้า เลย

 

 

 
 ถ้าคุณเคยมีเค้าคนนี้อยู่จริง คุณควรถนอมเค้าไว้ให้ดี
 ถ้าคุณสูญเสียเค้าไปคุณเองที่จะเป็นคนเสียใจ

 
ความหมายของหัวใจ เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต
แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว  

 

 อาทิดที่ผ่านมา สอบค่ะสอบ สอบอะไรนักหนาวะ

สอบเข้าไปได้วันละ 2 วิชา

สงสัยเรียนจบคงเปงอัจริยะเลยมั้งเนี่ย

สอบก้อโครตเซง

ทำไม่ได้โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

นิสัยเสียจิงๆ ทำไมเวลาเข้าห้องสอบไปแล้วชอบสับสนความรุตัวเองวะ

ยิ่งมีน้อยๆอยู่

 

---

 

พี่อู๊ดคะ

ตกลงว่าจบกันแบบดีๆไม่ชอบใช่มั้ยคะ

อยากรุนักใช่มั้ยว่าทำไมพวกกิ๊ฟถึงไม่ไหว้พี่อู๊ดคนเดียว

ไม่เอะใจบ้างหรอคะ

จิงอยู่ว่ามันไม่ถูก มันเหมือนไม่เคารพรุ่นพี่

แต่กิ๊ฟว่า

พี่อู๊ดก้อน่าจาพิจารณาตัวเองดีกว่านะคะ ว่าทำไมถึงไม่ไหว้ตัวเองแค่คนเดียว

แล้วสิ่งที่พูดออกมาน่ะ รับไม่ได้เลยนะ

มันไม่น่าตัวเมียไปหน่อยหรอคะ ทำไมต้องเอาเรื่องส่วนตัวไปรวมกับเรื่องงานด้วย

ทำตัวให้เหมาะสมกับที่เป็นผู้ชายหน่อย ( หรือไม่ใช่ )

แล้วถามจิงๆเหอะ

กล้า..........บอกให้พี่ที่ ward กดคะแนนพวกกิ๊ฟจิงหรอคะ

ไม่อายหรอ ก้อโตแล้วนะ

เปงผู้ใหญ่แล้ว แล้วกิ๊ฟก้อคิดว่า พี่ๆ ward เปงผู้ใหญ่พอ

เค้าคงไม่คิดเหมือนับพี่อู๊ดหรอกนะคะ

 

กิ๊ฟจาบอกไรให้นะ ที่รุ่นน้องไม่ไหว้ ที่รุ่นน้องไม่นับถือ

เพราะตัวของพี่อู๊ดทำตัวเองทั้งนั้น

เพื่อนกิ๊ฟเคยให้โอกาสพี่อู๊ดกี่ครั้งแล้ว โอกาสน่ะเค้ามีไว้ให้คนที่ต้องการ

ไม่มีซ้ำซากหรอกนะคะ

อย่าคิดว่ากิ๊ฟไม่รุนะคะว่าตอนนี้พี่อู๊ดพยายามพูดให้ดูเหมือนว่ากิ๊ฟเปงคนผิดที่ทิ้งพี่อู๊ดไป

ถึงมันจาไม่เปงความจิง แต่กิ๊ฟก้อไม่เถียงหรอกนะคะ

 

แล้วอีกอย่าง

ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นมาทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องระหว่างกิ๊ฟกะพี่อู๊ด

แต่เปงเรื่องของเพื่อนกิ๊ฟ

มันจาไม่ใช่แค่กิ๊ฟไม่ไหว้พี่อู๊ดหรอกนะคะ

พี่อู๊ดจาเจอหนักกว่านี้อีก

นี่เพราะเปงเรื่องของกิ๊ฟเองหรอก กิ๊ฟเลยไม่ทำไร

จนเพื่อนกิ๊ฟบอกว่ากิ๊ฟใจดีไปด้วยซ้ำ

จิงๆนะ เรื่องแหวนน่ะ

บอกตามตรง ทุกคนบอกให้กิ๊ฟปล่อย

แต่กิ๊ฟไม่ทำ เพราะยังคิดว่าเราคงจบกันด้วยดีได้

แต่หลังจากเลิกกันแล้ว สิ่งที่พี่อู๊ดทำ หรือพยายามพูดกับคนอื่นเรื่องของเรา

มันก้อทำให้กิ๊ฟคิดได้ว่า "รุงี้กุไม่น่าเก็บไว้หรอก"

แต่สงสัยคงไม่ใช่หรอก

เพราะถ้าเปงแหวนของแม่

คงต้องมาเอาคืนตั้งนานแล้ว

สงสัยเราคงใจดีเกินไปนะเนี่ย

5555+

 

ไม่ต้องทำเปงไปพูดให้คนอื่นเค้าสงสารหรอกค่ะ

เปลืองน้ำลายเปล่าๆ

เพราะคนเค้ารุสันดานกันหมดแล้ว

พยายามไปก้อไร้ประโยชน์ค่ะ

เสียเวลาเปล่าๆ

เอาเวลาไปคิดดีกว่า ว่าทำยังไง ชาตินี้ถึงจาเปงคนดีกะเค้าได้

จาได้ไม่ต้องเสียชาติเกิด

เกิดมาเปงคนซะเปล่า ทำตัวให้คนรักดีกว่าคนเกลียดไม่ใช่หรอคะ

ระวังจาไม่มีคนรักแม้แต่คนเดียวนะ

อ่อๆๆๆๆๆๆ

555

โชคดีล่ะกัน

บ๊ายบาย

จุ๊บๆ

ลาขาด

 

 

ฉันคิดเข้าข้างตัวเอง ว่าในโลกนี้คงไม่มีใครรักเธอเท่าฉันอีกแล้ว

และแอบแช่งเธอนิดๆในใจ ว่าวันนึงเธออาจต้องมานั่งเสียใจ

และเสียดายที่ทิ้งฉันไป…ในวันที่เธอถูกใครบางคนทำร้าย

 

ฉันยังคงแอบหวังให้เธอต้องร้องไห้บ้าง เพราะสำนึกได้ว่าที่ผ่านมาเธอเลือกผิด

แล้ววันนี้แน่ใจแล้วหรอว่าจะรักเขา แล้วรู้รึเปล่าว่าเขารักเธอมากแค่ไหน

เพราะการที่คนสองคนมารักกัน...

ในความรักแล้วอาจมีรักที่ไม่เท่ากันก็ได้ อาจมีคนใดคนนึงรักอีกฝ่ายมากกว่า

เหมือนที่ฉันรักเธอ มากกว่า เธอรักฉัน

 

ถ้าเขาคนนั้นรักเธอได้เพียงเศษเสี้ยวที่ฉันเคยรัก

ก้อขอแสดงความยินดีด้วย เพราะต่อไปนี้ เธอคงไม่ต้องเสียน้ำตา

แต่ถ้าไม่.....

“วันต่อไปเธอจะได้เจ็บเหมือนอย่างที่ฉันเป็นอยู่

แล้วเธอจะได้รู้ว่า

รสชาติของการถูกทิ้งน่ะมันเป็นยังไง”

 

เธอรู้มั้ย เธอทำให้ฉันเชื่อในสิ่งหนึ่งว่า...

เวลา...ก้อคือยาวิเศษอย่าหนึ่ง ที่มีฤทธิ์ไม่น้อยไปกว่าเวทมนตร์สักเท่าไหร่

แต่ที่แน่ๆ.....เวลา...ทำให้ฉันรักเธอน้อยลง

น้อยลงจนเกือบจะลืมไปแล้วว่า “เคยรัก”

 

แล้วถ้าวันนี้ฉันมีเวทมนตร์จิงๆ

ฉันจะขอเสกให้ตัวเองลืมเธอหมดใจ เหมือนเราไม่เคยรักกัน

 

แม้การลืมเธอนั้นอาจทำได้ยากกว่าการจำ

แต่เพื่อวันพุ่งนี้และวันต่อไปฉันจะต้องลืมเธอให้ได้...

“เมื่อวานเธออาจเป็นคนรัก แต่พรุ่งนี้เธอจะต้องเป็นคนอื่น”

 

เป็นแค่คนบางคนบนโลกนี้ ที่ไม่มีความหมายในสายตาของฉัน

...อีกต่อไป...

 

( เพราะฉันมีคนอื่นแร้ววววววววว )

5555555555555555

 

ผึ้ง....

ฉันรักแกนะ

(ไม่ว่าจาเปงเรื่องเอ็ม...หรือเรื่องอะไร)

ชั้นดีใจมากๆที่วันนั้นแกพูดกับชั้นว่า

 

"แกจากัวอะไรในเมื่อแกมีชั้นอยู่"

 

ตอนนี้ชั้นยิ้มได้ หัวเราะได้ เพราะมีแกนี่แหละ

เพราะชั้นรู้ว่าแกอยู่ข้างๆชั้น

 

ไม่ว่าจาเปง แคท อุ้ม ฝน หนิง อ้อม ฟี่

 

ชั้นก้อจาบอกแกว่า

 

"ไม่ว่าอะไรจาเกิดขึ้นชั้นก้อจาอยู่ข้างๆแกเสมอ"

 

 

---

ปล.

 

ถึงคุณปู่....เมื่อวานกิ๊ฟไปดูงาน ER ที่ รพ. ศูนย์มาล่ะ

กิ๊ฟคิดถึงคุณปู่มาก กิ๊ฟคิดถึงตลอดเวลาที่ดูงานเลย

ทุกๆคำที่อาจารย์พูดถึง ทุกๆที่ๆเกี่ยวกับ ER

กิ๊ฟเห็นแต่ภาพของคุณปู่

ถึงแม้ว่า...

วันที่คุณปู่จากกิ๊ฟไปโดยไม่มีวันกลับ

ที่กิ๊ฟไม่ร้องไห้ ไม่ใช่ว่ากิ๊ฟไม่เสียใจนะ

กิ๊ฟเสียใจมาก

กิ๊ฟอยากให้ปู่อยู่กะกิ๊ฟนานกว่านี้

กิ๊ฟยังเรียนไม่จบเลย

กิ๊ฟอยากดูแลคุณปู่ให้มากกว่านี้

กิ๊ฟยังจำได้เลยว่า วันที่คุณปู่รู้ว่ากิ๊ฟได้เรียนพยาบาลน่ะ

คุณปู่ดีใจมากแค่ไหน...แล้วทำไมถึงไม่อยู่รอกิ๊ฟเรียนจบก่อนล่ะ

..............

อุ้มบอกว่า...

ไม่คิดว่ากิ๊ฟจาเข้มแข็งขนาดนี้

เพราะว่าไม่เห็นกิ๊ฟร้องไห้

แต่ที่จิง...กิ๊ฟไม่ได้เข้มแข็งหรอก

กิ๊ฟเสียใจนะ แต่ร้องไม่ออก ไม่อยากร้อง

อยากให้คุณปู่ไปอย่างสบายใจที่สุด

กิ๊ฟจาคิดถึงคุณปู่ตลอดไปนะ

ตอนนี้คุณปู่คงรู้แล้ว ว่าใครที่รักคุณปู่ด้วยใจจิง

กิ๊ฟขอโทดด้วยที่กิ๊ฟพูดดีกับบ้านนั้นไม่ได้ กิ๊ฟฝืนใจไม่ได้จิงๆ

ถึงวันนี้แล้ว กิ๊ฟคิดว่าคุณปู่คงเข้าใจนะ

ตอนนี้คนที่กิ๊ฟนับถือว่าเป็นญาติ

มีแค่ อาหงวน น้าแอ๋ว แล้วก้อกอล์ฟ เท่านั้น คนอื่นกิ๊ฟไม่นับ

ทุกอย่างที่มันเคยทำกับคุณปู่ ทำกับแม่กิ๊ฟ

กิ๊ฟจาถือว่าทำทานมันไป

แต่ถ้ามีอีกครั้ง ถ้ากิ๊ฟรู้ว่ามันมาด่าแม่กิ๊ฟอีก

กิ๊ฟไม่ยอมแล้วนะคะ

..................

กิ๊ฟรักคุณปู่นะ

กิ๊ฟจาเป็นพยาบาลที่ดี

เป็นหลานที่คุณปู่จาต้องภูมิใจที่สุด

 

แด่...ผู้ชายที่กิ๊ฟเคยรักมากที่สุด

 

 

รู้มั้ยว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาน่ะ เค้าทนมาทำไม

ทุกอย่างที่ทำ เพราะรัก

เค้าทำทุกอย่างเท่าที่ผู้หญิงคนนึงจะทำเพื่อผู้ชายคนนึงได้

แต่ตัวเองกลับไม่เคยเห็นค่า

ไม่เคยเห็นเค้าอยู่ในสายตา

เค้าทนให้คนอื่นว่าโง่

ทนให้ตัวเองหลอก โกหก

ทั้งๆที่รุว่าความจิงเป็นยังไง

แต่เค้าก้อไม่พูด

 

เคยบอกใช่มั้ยว่า "จาทนไปทำไม"

ตอนนั้นทนเพราะรักแต่ตอนนี้คงไม่ทนแล้ว

เพราะคงไม่รักแล้ว

เพราะตัวเองไม่ได้มีค่ามากพอขนาดนั้นอีกต่อไปแล้ว

ถึงเวลาที่เค้าจาหันกลับมารักตัวเค้าเองซักที

 

ตอนนี้จาขอทิ้งความทรงจำที่ทำร้ายเค้า

ขอเดินออกมาจากความรักที่มีแต่ความเจ็บปวด

เค้าไม่จำเป็นที่จะต้องเอาตัวเองมาเจ็บ

เพียงเพราะคำว่ารักคำเดียว

ของผู้ชายที่ไร้หัวใจ

 

เพราะการที่คนๆนึงไม่เหงคุณค่าในตัวเค้า

ก้อใช่ว่าเค้าจาไร้ค่ากับใครอีกหลายๆคน

 

ยังมีคนที่รักเค้าอีมาก ทั้งพ่อ แม่ เพื่อน และคนที่คอยอยู่ข้างๆเสมอ

ในทั้งหมดนี้ไม่มีตัวเองเลย

 

สนุกมั้ย? มีความสุขนักหรอกับการทำตัวแบบนี้

แต่อย่างว่าแหละ นิสัยแบบนี้ให้ตายก้อแก้ไม่หาย

ถ้าไม่จิงใจกับใครก้ออย่าหวังเลย

ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหนๆก้อคงไม่มีคนจิงใจด้วยหรอก

ถ้าแก้นิสัยตัวเองไม่ได้

 

ขออวยพรให้ชาตินี้เจอคนดีๆละกัน

ขอให้เจอคนที่รักตัวเองมากๆ

อย่างน้อยให้ได้ครึ่งที่เค้าเคยรัก

หวังว่า...

กลัวแต่จาไปรักใครจิง แล้วโดนเค้าหลอกเอา

ถ้าถึงวันนั้นจิง

ก้อเตรียมใจไว้ด้วยละกัน

เพราะคงจามีคนคอยสมน้ำหน้าเยอะ

เด๋วนี้น่ะ

ยุคไฮเทคนะ กรรมมันติดเทอร์โบแล้ว

ระวังจาเจ็บหนักม่ายรุตัวนะจ๊ะ

แล้วจาหาว่าไม่เตือน

555

 

เชิญตัวเองมีความสุขกับชีวิตรักที่ไร้สาระของตัวเองไปเถอะ

ขอบคุณ...

ที่ทำให้เค้าตาสว่าง

จากนี้ไป

เค้าจารักคนที่รักเค้า

ไม่ใช่ผู้ชายงี่เง่า ไร้หัวใจ

แล้วก้อเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นอย่างตัวเอง

จำไว้!

.....................................................................................

 

 ไม่มี เธอเมื่อไหร ฉันก็ยิ้มได้

อยู่กับเธอไป ก็ไร้ค่า

เสียเวลา . . . ที่รักเธอไป มากกว่านี้

รักที่ให้ . . . เธอกลับไม่ใยดี

 เดินจากวันนี้ . . . ยังดีกว่า ถูกเธอทำร้ายใจ

 ถึงฉัน . . . จะลืมเธอไม่ได้ 

 แต่ก็ยัง . . . ดีกว่าเสียใจ ไปมากกว่านี้ 

จากกันแล้ว  . . . ขอให้เธอโชคดี 

พบแต่คนดี ๆ ที่รักเธอ . . . ลาก่อน

หากต่อไปนี้ จะไม่มีเธออยู่ 

แต่ขอให้รับรู้ . . . ฉันยังอยู่ได้เสมอ 

จะยิ้มหัวเราะกินได้ เหมือนอย่างเธอ 

จะสดชื่นอยู่เสมอ  . . . จะไม่ให้เธอต้องกังวลใจ 

  ขอบคุณสำหรับ วันเวลาที่ผ่านมา  . . .

 ซึ่งมันมีค่า . . . กับฉันอยู่เสมอ 

จะไม่ลืมเลย . . . กับความทรงจำที่ได้ อยู่กับเธอ 

จะยังคงผูกพัน อยู่เสมอ ไม่เปลี่ยนไป 

กับการที่ . . . เธอนอกใจฉัน 

  ไม่ต้องคิดมันว่า . . . เจ็บแค่ไหน 

  น้ำตายังคง . . . ไม่แห้งเหือด ไปจากใจ 

  เจ็บแค่ไหน . . . เจียนตายก็รู้กัน 

บทเรียนจากเธอ . . . ฉันจะเก็บไว้คิด
 
  เตือนจิตไว้สม่ำเสมอ 

  เจ็บแค่ไหน รู้ไว้จะไม่พลั้งเผลอ

  กลับไปรักคนอย่างเธอ เหมือนกับคนโง่ ๆ ที่เป็นมา . . .




 

พฤติกรรมสับขาหลอกเด๋วนี้มันมีมากขึ้นเรื่อยๆเลยนะคะ

เหอๆ

ข้าพเจ้าเพิ่งเจอกับตัวมาหมาดๆ

ทั้งด่า ทั้งว่า “...” ของมิ้มจังไปตั้งมากมาย

ว่ามันน่ะโครตเลวววววววววววววววว

ไม่คิดว่าจิงๆแล้ว

“...”ของเรา มันก้อเลวไม่ต่างกัน

พูดไม่ออกเลยว่ะเรา

เสียใจโครตๆๆๆๆ

คิดว่าทุกอย่างมันกำลังไปได้ดี

ที่ไหนได้

เห็นกุโง่นักหรอไงเนี๊ยะ

สับขาหลอกกุซึ่งๆหน้า

รู้มั้ย??  ว่ามันเจ็บ.......เจ็บมาก

แต่เพราะเจ็บมากนี่แหละ

แล้วก้อโมโหมาก

เลยไม่ได้เสียน้ำตาให้กับเรื่องเดิมๆที่ไม่มีวันจบสิ้น

กับพฤติกรรมเก่าๆของผู้ชายคนนึง

ที่ตอนนี้.......มันไร้ค่า

ขอบอกไว้ก่อน

ว่าช้านนนนน่ะ มีค่ามากพอสำหรับใครหลายๆคน

ถึงไม่มีคนๆเดียว

ก้อไม่ตายหรอก

..................

 

ตอนนี้น่ะ

ชั้นอยู่ได้ ยิ้มได้ หัวเราะได้ เพราะพวกแกนะ

ถ้าไม่มีพวกแก

ชั้นคงแย่...

ม่ายได้อัพตั้งนาน

เหอๆ

ตอนนี้สุขจายจังเลย

อาทิดที่แล้วก้อได้ปายดูหนังกะ ที่ร๊ากกกกก

เกือบไม่ได้ดูแน่ะ

ดีนะที่จองตั๋วไว้

แฮรี่คนดูเยอะชะมัดเลย

พี่อาร์ทกะพี่เอ็มเลยมะได้ดูเลย

วันก่อนที่ร๊ากกกก ก้อเพิ่งปายรับปริญญามา

เหนื่อยจายชะมัด

พอรู้ว่าเค้าต้องปายเจอกานน่ะ

แต่ก้อดี

ที่ยังโทหาเราตลอดเวลา

แต่ว่านะ

นั่งรอโทสับจนอยากจาร้องไห้เลยล่ะ

แค่คิดว่าเค้าจาต้องเจอกัน

ก้อปวดใจจาแย่

แต่ไม่เปงไร

แค่เค้าโทหาเรา

อยู่ข้างๆเราก้อพอแระ

อิอิ

 

 

 

ส่วนวันนี้

ปายกิง โตเกียว ชาบู มา

เลี้ยงวันเกิดย้อนหลัง F K N G

อิ่มแปร่เลย

ตอนแรกๆก้อกิงใครกิงมัน

แย่งกันกิง

เงียบเชียว

ผ่านไปได้ 15 นาที

เริ่มอิ่ม

ลาวแตก

เริ่มส่งเสีนงรบกวน

 555

นี่แหละ POFF KANG

ไปแตกลาวใส่เขา

น่าอายมั้ยล่ะ

ตอนแรกนังแมงอิ่มแล้ว

พอบอกให้กิงให้คุ้มสามร้อย

เจือกนั่งกิงต่อได้เฉย

ดูเอาล่ะกันว่ามันงกขนาดไหน

ขนาดมันบอกว่าอิ่มนะเนี่ย

ดูรูปกันดีก่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  แต้งเจนนี่มากๆ ที่ทำให้มีกลอนนี้

 

“ เคยไหม...นั่งอยู่ข้างๆ คนรัก แต่รู้สึกโดเดี่ยว
เคยไหม...มองตาคนรัก แล้วว่างเปล่า
จนอ้างว้างไปถึงขั้วหัวใจ
ทั้งๆที่ความรักยังอยู่กับเรา ทั้งๆที่เราบอกว่า
เรายังมีกัน เรายังรักกัน
แต่ทำไม...หลายๆ ครั้งเราถึงต้องร้องไห้
ทำไมหลายๆ ครั้งเรากลับรู้สึกว่าเหมือนไม่มี
เคยได้ยินมาว่าความรักที่แท้จริง
จะต้องสร้าง รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ
แล้วความรักที่ทำให้มีแต่น้ำตา
ไม่ใช่รักแท้หรอกเหรอ
นั้นน่ะสิ..................”

 

 

 

 ตอนแรกก้อรุสึกมะดีหรอกนะ

เพราะมันดึกแล้ว

แต่ก้อยังดีที่มีเพื่อนคอยเข้าใจอยู่

มีเพื่อนที่สามารถเล่าอะไรทุกอย่างให้ฟังได้นี่

ก้อดีเหมือนกันเนาะ

รุสึกเหมือนมะได้อยู่คนเดียว

......

 

 

 ดีใจที่มีเพื่อนอย่างแกว่ะผึ้ง...ถ้าไม่มีแกชั้นคงแย่ เพราะมะรุจาคุยกะใคร...

 เค้าดีใจมากเลยนะอ้วนที่ตัวเองมาน่ะ เพราะเค้าคิดถึงตัวเองมากๆ

 ที่สำคัญ...ตัวเองไม่เคยให้เพลงแบบนี้กับเค้าเลย

 ฟังแล้วเกือบร้องไห้แน่ะ

 ขอโทดด้วยนะเอ็ม...เพราะเค้าเลิกรักพี่อู๊ดไม่ได้...

 เค้ารักพี่อู๊ดมาก มากจิงๆ

 

วันนี้เปงวันเกิดที่ตื่นเต้นที่สุดในชีวิตเลยก้อว่าได้

เหอๆ

มะวานนี้ปายกิงต้มเส้นกะผึ้งแล้วก้อแคท

พอกลับมาวิดลัย น้องอุ้ม ( หลานรหัส mooton ) มาบอกว่า

แฟนน้องอุ้มเหงผู้หญิงใส่เสื้อขาวนั่งกิงต้มเส้นอยู่ด้วย

แบบว่าน่ารักมากๆ แล้วก้อยิ้มให้ด้วย

ขอเน้นค่ะ ว่าไปกันแค่ 3 คน แล้วทุกคนก้อใส่เสื้อเหลือง

เพราะฉะนั้น ผู้หญิงคนที่ 4 ก้อมะรุเหมือนกัน

ว่าคนหรือเปล่า 555

เพราะว่าแฟนน้องอุ้มเหงคนเดียว

น้องอุ้มเองก้อมองมะเหง

ไอ้คนที่น่าจากลัวที่สุดเลยมะรุว่า

ควรจาเปงผึ้งหรือแฟนน้องอุ้มดี

เพราะจากสถานการณ์แล้ว

รุสึกว่าผู้หญิงคนที่ 4 จานั่งข้างผึ้งอ่ะดิ

ส่วนน้องอุ้มก้อกลัวไปตามๆกัน

---

มะวานนี้เปงเวรสุขภาพกะผึ้ง

ที่จิงก้อมะได้เปงวันนี้หรอกนะ

พอดีก้อเปลี่ยนกะก้อยน่ะ

วันนี้มีน้องปี 1 ม่ายซาบาย

แบบว่าน้องมะรุสึกตัวเลยอ่ะ

เรียกยังไงก้อมะรุสึก

กดเล็บก้อแล้ว ไม่มีปฏิกิริยาเลย

เลยโทตามอาจารย์เวร

วันนี้เปงเวร จารย์ทองปาน

รับโทสับก้อเหมือนไม่ใส่ใจ

ทำเหมือนไม่อยากมาซะงั้น

ต้องรอให้มีคนตายก่อนหรอไงถึงจามา

พอมาถึง เจือกสั่ง CPR ซะงั้น

ทั้งๆที่ ชีพจรก้อปกตินะ

แต่น้องหมอสติเลยอ่ะ

จารย์เลยตัดสินใจเรียกรถโรงบาลมา 2 คัน

มีนักข่าวตามมาด้วย ข่าวโครตเร็วเลย

ไอ้เราก้อต้องไปด้วย

ปรากฏว่าวันนี้เลยได้ Happy Birth day to me ที่โรงบาลเลย

กลับมาถึงวิดลัยเกือบๆตีสอง

น้องก้อดีขึ้นแล้วทั้งคู่

โล่งอกสุดๆ

เช้ามา

ปายหาจารย์จรรยา

โดนจารย์ว่า เรื่องไม่ไปเอาตะกร้าเวร

ขอโทดทีเหอะ

ไอ้เพื่อนที่ทำเวรมาน่ะ

ทำไมไม่ส่งต่อไม่ทราบ

ถ้าไม่บอกจารุมั้ยว่าต้องไปเอาตะกร้าเวร ต้องไปส่งเวรกะอาจารย์

รุมาก้อเก็บไว้น่ะ

ไม่ยอมบอกเพื่อน

จาเก็บไว้ทำซากอะไร

เก็บไว้บูชาหรอ หา!

แล้วอยากจาถามอาจารย์หน่อย

ที่หนูไม่ไปเอาตะกร้าเวรนี่

น้องไม่สบาย

แล้วที่ไม่รู้ว่าน้องปี 3 คนไหนเปงเวรสุขภาพนี่

มันผิดหรอ

ใครจาสนใจปีอื่นล่ะ

ปี 3 ก้อส่วนปี 3 สิ

แล้วทำไมทุกอย่างต้องมาลงที่ปี 4 ด้วย

อะไรๆก้อปี 4

เป็นพี่ปี 4 แล้วไง

ต้องผิดตลอดงั้นหรอ

โอ้ยระบายพอแระ

แต่เหนื่อยชะมัดเลยอ่ะ

ง่วงมากๆด้วย

ปล.

-          thanks มาๆนะจ๊ะ เพื่อนที่ Happy Birth day to me ทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย

-          ขอบคุณอาจารย์วิไลวรรณมากๆ วันนี้ที่หั้ยกำลังใจ แค่คำพูดที่อาจารย์พูดคำเดียวกับท่าทางที่อาจารย์แสดงออกต่อหนูกับผึ้ง

อย่างน้อย มันทำให้หนูรู้ว่ายังมีคนที่เข้าใจเราอยู่ และอาจารย์ไม่ว่าเราเลย ทั้งๆที่ตลอดทั้งวันหนูเจออาจารย์ว่าตลอด ไม่ว่าเรื่องเล็กแค่ไหน

-          Mooton เค้าดีใจนะที่ตัวเองโทมา Happy Birth day เค้าเมื่อเช้า

แต่เค้าก้อเสียใจนะ ที่ตัวเองไม่ได้มาหาเค้า ในวันเกิดเค้าน่ะ

เค้าเข้าใจ ว่าน้องๆน่ะสำคัญ  แต่ช่วยคิดถึงเค้าหน่อยได้มั้ย เค้าไม่เจอตัวเองมาเกือบ 3 เดือนแล้วนะ

ที่สำคัญที่สุด คือมันเป็นวันเกิดเค้า เค้าแค่อยากอยู่กับตัวเองเท่านั้นเอง...

ม่ายได้อัพตั้งนาน

ตั้งแต่เปิดเทอมมีเรื่องหนุกตั้งเยอะแน่ะ

แล้วก้อม่ายมีเวลาอัพเปซเลย

วันนี้เลยเอารูปมาให้ดูกัน

 

ถ้าใครเคยดูละครทีวีเปงปาจำ

คงรู้จักละครเรื่อง แรมพิศวาสอ่ะนะ

พอดีว่า

เรทติ้งละครเรื่องนี้ดีมากๆๆๆๆ

คนติดตรึม

โดยเฉพาะที่นี่

ขนาดกำลังจารับน้องเข้าหอตอนกลางคืน

ให้ปิดไฟ

เลยพากันดูทีวีใต้หอไม่ได้

ไอ้พวกปี 4 อย่างเราๆ

มันก้อมีความพยายามซะจิ๊ง

ยังอุตส่าห์เข้ามาดู

อัดกันอยู่ในห้องแคบๆตั้งเกือบ 40 คน

ความสามารถจิงๆ

ดีนะที่เตียงไม่หักน่ะ

 ตั้งใจดูมั่กๆๆๆๆๆ

 

ส่วนนี่ก้อเปงรูปวันรับน้อง

ฮาๆขำๆ

แต่งตัวแต่งหน้ากันพิลึกทั้งน้านนนนนนนนนน

แต่ละคน

สุดๆๆ

สงสัยกะจาปล่อยผีก่อนเข้าค่ายพุทธรรม

 

ฝนมานวิ่งไปเต้นก่องเลยมะมีรูปเลย

 

หนิงกะแคท

 

กิ๊ฟกะฟี่(จินตรา)

 

 กิ๊ฟกะฝน

 

ทายซิว่าเปงผู้ชายจิงป่าว

 

อันนี้รูปแต่งเล่นๆ

ฮาพิลึก

เหมือนกอลลัมเลยอ่ะ

 

  

 

จาเปงใครไปมะได้นอกจาก

กิ๊ฟซ่ากะผึ้งมิ้ม

 

 

 ขอบคุณ ระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล
ขอบใจ เธอเหมือนกัน ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล
ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอที่ ฉันรักหมดหัวใจ

วันนี้มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า
ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าเพิ่งเข้าใจ
ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ยังไม่รู้คุณค่าของสิ่งนั้น
เหมือนอย่างตัวฉัน ที่เพิ่งรู้ว่าคืนวัน ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ

 

 

 ชอบเพลงนี้จัง

เหอๆๆๆ

อยากให้มีคนมาร้องเพลงนี้ให้ฟังบ้าง

 

เพิ่งกลับมาจากรุงเทพสดๆร้อนๆ

หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน

มีคนบอกว่าไปชุบตัวหรอไง

ใช่ที่ไหน

ยิ่งชุบยิ่งดำล่ะสิไม่ว่า

 

ไม่มีไรจาอัพน่ะ

ขนาดไม่ได้อัพตั้งนานนะเนี่ย

ก้อไม่ได้ไปเที่ยวไหนนี่นา

นอนอยู่บ้าน

มองเพดานไปวันๆ

ขนาดไปถึงตั้งกรุงเทพแล้วนะเนี่ย

 

 

 

 

 

 

---

ชอบ......                                                                            

 

 

                                                                                                                                       

ก่อนอื่นต้องขออภัยทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ

ผู้ไม่เกี่ยวข้องก้อไม่ต้องอ่านก้อได้นะคะ

เด๋วมันจาเสียสุขภาพจิต

โดยเฉพาะแก...ผึ้ง เพราะมันเปงเรื่องของคนที่แกไม่อยากได้ยินแม้แต่ชื่อ

ชั้นเตือนแกแล้วนะ

ถ้าแกอ่าน...อย่ามาโวยนะโว้ย

..............................................................

วันนี้กิ๊ฟขอระบายหน่อยเหอะ

แบบว่าอึดอัดมานาน

ตอนแรกว่าจาพูดถึงเรื่องพี่ชายสุดที่รักนะเนี่ย

 

ไม่เอ่ยชื่อละกันนะ แต่คงเดาได้ไม่ยาก

 

....ขอร้องอ่ะนะ ถ้ายังเปงอยู่แบบนี้ พูดตามตรง เค้าไม่อยากคุยด้วย

ใช่...จะว่าเค้าหลบหน้าก้อได้

ทุกวันนี้เค้ามีความสุขดี เค้าอยู่กะครอบครัว กะเพื่อน กะคนที่เค้ารัก

จะเชื่อหรือไม่เชื่อก้อช่าง เค้าไม่สน

แต่ที่เค้าสน

คือ...ห้ามไปยุ่งกะคนที่เค้ารักเด็ดขาด

ใครจะทำให้เค้ามีความสุขหรือเสียใจก้อได้

แต่นายไม่มีสิทธิ์มายุ่ง

เค้ารู้มามากนะ ที่จิงก้อไม่อยากจะรู้หรอก

เสียสุขภาพจิต ที่จิงอยากจะไปทำไรก้อทำ

ขออย่างเดียว อย่าเอาเค้าไปเกี่ยว เค้าไม่เกี่ยวไรด้วย

ถ้าคิดจะเล่นเกม หรือจะสับรางกับใคร ก้อเชิญ

แต่ไม่ใช่เค้าแน่ที่อยากจะไปอยู่บนรางด้วย

เค้าบอกหลายครั้งแล้วนะ

ว่าเค้าเปงได้แค่เพื่อน

ให้มากกว่านี้ไม่ได้หรอก

โอกาสน่ะ

เค้าก้อเคยให้มาแล้ว

จำสิ่งที่เคยจะทำกับเพื่อนรักเค้าเมื่อ 3 ปีก่อนได้มะ

เค้าก้อยอม ให้อภัย ยังเปงเพื่อนกันได้

ทั้งๆที่เค้าอุตส่าห์ผิดคำสัญญากับคน 2 คน ที่เค้ารัก

แต่ก้อเพราะเหงนายเปงเพื่อน คบกันมาหลายปี

แต่ขอโทดนะ

เรื่องนี้เค้าทนไม่ได้จิงๆที่เอาเค้าเข้าไปเกี่ยวกับนิยายรักงี่เง่าๆที่เอาผู้หญิงเค้ามาเกี่ยว

ทั้งๆที่ไม่ได้เต็มใจ

 

ถ้ายังอยากเปงเพื่อนกันต่อไป

เลิกพูดเรื่องนี้ซะ

เลิกยุ่งกะชีวิตเค้า

เลิกสร้างความวุ่นวายให้เค้าซักที

ขี้เกียจคิด

เปลืองสมอง

เลิกทำตัวงี่เง่า

แล้วก้อนิสัยแบบผู้หญิงได้แล้ว

นิสัยแบบนี้ ผู้หญิงบางคนยังไม่ทำเลย

แล้วอีกอย่าง

ไม่ต้องบอกแม่ก้อได้นะ

ไม่เหงว่าเรื่องที่เล่าให้แม่ฟังจะเปงจิงซักอย่าง

ผู้ใหญ่เค้าไม่รุเรื่อง ไม่เกี่ยวด้วยซักหน่อย

เอาเค้ามาปวดหัวด้วยทำไม

เค้าจาเข้าใจผิดป่าวๆ

 

ปล.

ขอบอกอีกครั้ง ตอนนี้เค้ามีความสุขดี มีความสุขมาก จะเชื่อหรือไม่ก้อช่าง

เพราะเค้าได้เลือกทางที่เค้ามีความสุข เรื่องที่มันจาทำให้เค้าไม่มีความสุข เค้าก้อไม่ใส่ใจ ไม่เก็บเอามาคิด

แค่นี้ก้อมีความสุขแล้ว

แต่ที่มันจาทำให้เค้าไม่มีความสุข

ก้อนายนี่แหละ

จำไว้

ห้ามทำอะไรคนที่เค้ารักเด็ดขาด

คนเค้าทะเลาะกันบ้าง ดีกันบ้าง

มันก้อเรื่องของเค้า

จบ

..............................

โอ้ย....เหนื่อย

ไว้อารมดีแระจามาเล่าเรื่องพี่ชายสุดที่รักให้ฟังนะคะ

 

 

รักตัวเองให้เป็น

เคยลองรักใครให้ใจวุ่นวาย
เอาตัวและใจให้ไปไม่ยั้ง
แต่ละคนก็ทำให้เจ็บซ้ำๆ ช้ำจนใจแทบพัง
หากว่าคุณก็เจอแต่คนที่ไม่จริงใจ
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันไม่เปลืองหัวใจ
อาจจะมีแค่เหงา เหงาบ่อยๆก็คุ้นกันไป
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันมันคงไม่ตาย
ช้ำมากไปก็พัก ไม่มีใครรักก็รักตัวเองให้เป็น
ดูแลหัวใจให้ใครมากมาย ลืมไปได้ไงหัวใจตัวเอง
ให้รางวัลกับใจเราเองสักครั้ง ให้ใจมันครื้นเครง
อย่ามัวเกรงและกลัวกับการที่ไม่มีใคร
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันไม่เปลืองหัวใจ
อาจจะมีแค่เหงา เหงาบ่อยๆก็คุ้นกันไป
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันมันคงไม่ตาย
ช้ำมากไปก็พัก ไม่มีใครรักก็รักตัวเองให้เป็น

ไม่มีใครรัก ก็รักตัวเองให้เป็น