แด่...ผู้ชายที่กิ๊ฟเคยรักมากที่สุด

 

 

รู้มั้ยว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาน่ะ เค้าทนมาทำไม

ทุกอย่างที่ทำ เพราะรัก

เค้าทำทุกอย่างเท่าที่ผู้หญิงคนนึงจะทำเพื่อผู้ชายคนนึงได้

แต่ตัวเองกลับไม่เคยเห็นค่า

ไม่เคยเห็นเค้าอยู่ในสายตา

เค้าทนให้คนอื่นว่าโง่

ทนให้ตัวเองหลอก โกหก

ทั้งๆที่รุว่าความจิงเป็นยังไง

แต่เค้าก้อไม่พูด

 

เคยบอกใช่มั้ยว่า "จาทนไปทำไม"

ตอนนั้นทนเพราะรักแต่ตอนนี้คงไม่ทนแล้ว

เพราะคงไม่รักแล้ว

เพราะตัวเองไม่ได้มีค่ามากพอขนาดนั้นอีกต่อไปแล้ว

ถึงเวลาที่เค้าจาหันกลับมารักตัวเค้าเองซักที

 

ตอนนี้จาขอทิ้งความทรงจำที่ทำร้ายเค้า

ขอเดินออกมาจากความรักที่มีแต่ความเจ็บปวด

เค้าไม่จำเป็นที่จะต้องเอาตัวเองมาเจ็บ

เพียงเพราะคำว่ารักคำเดียว

ของผู้ชายที่ไร้หัวใจ

 

เพราะการที่คนๆนึงไม่เหงคุณค่าในตัวเค้า

ก้อใช่ว่าเค้าจาไร้ค่ากับใครอีกหลายๆคน

 

ยังมีคนที่รักเค้าอีมาก ทั้งพ่อ แม่ เพื่อน และคนที่คอยอยู่ข้างๆเสมอ

ในทั้งหมดนี้ไม่มีตัวเองเลย

 

สนุกมั้ย? มีความสุขนักหรอกับการทำตัวแบบนี้

แต่อย่างว่าแหละ นิสัยแบบนี้ให้ตายก้อแก้ไม่หาย

ถ้าไม่จิงใจกับใครก้ออย่าหวังเลย

ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหนๆก้อคงไม่มีคนจิงใจด้วยหรอก

ถ้าแก้นิสัยตัวเองไม่ได้

 

ขออวยพรให้ชาตินี้เจอคนดีๆละกัน

ขอให้เจอคนที่รักตัวเองมากๆ

อย่างน้อยให้ได้ครึ่งที่เค้าเคยรัก

หวังว่า...

กลัวแต่จาไปรักใครจิง แล้วโดนเค้าหลอกเอา

ถ้าถึงวันนั้นจิง

ก้อเตรียมใจไว้ด้วยละกัน

เพราะคงจามีคนคอยสมน้ำหน้าเยอะ

เด๋วนี้น่ะ

ยุคไฮเทคนะ กรรมมันติดเทอร์โบแล้ว

ระวังจาเจ็บหนักม่ายรุตัวนะจ๊ะ

แล้วจาหาว่าไม่เตือน

555

 

เชิญตัวเองมีความสุขกับชีวิตรักที่ไร้สาระของตัวเองไปเถอะ

ขอบคุณ...

ที่ทำให้เค้าตาสว่าง

จากนี้ไป

เค้าจารักคนที่รักเค้า

ไม่ใช่ผู้ชายงี่เง่า ไร้หัวใจ

แล้วก้อเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นอย่างตัวเอง

จำไว้!

.....................................................................................

 

 ไม่มี เธอเมื่อไหร ฉันก็ยิ้มได้

อยู่กับเธอไป ก็ไร้ค่า

เสียเวลา . . . ที่รักเธอไป มากกว่านี้

รักที่ให้ . . . เธอกลับไม่ใยดี

 เดินจากวันนี้ . . . ยังดีกว่า ถูกเธอทำร้ายใจ

 ถึงฉัน . . . จะลืมเธอไม่ได้ 

 แต่ก็ยัง . . . ดีกว่าเสียใจ ไปมากกว่านี้ 

จากกันแล้ว  . . . ขอให้เธอโชคดี 

พบแต่คนดี ๆ ที่รักเธอ . . . ลาก่อน

หากต่อไปนี้ จะไม่มีเธออยู่ 

แต่ขอให้รับรู้ . . . ฉันยังอยู่ได้เสมอ 

จะยิ้มหัวเราะกินได้ เหมือนอย่างเธอ 

จะสดชื่นอยู่เสมอ  . . . จะไม่ให้เธอต้องกังวลใจ 

  ขอบคุณสำหรับ วันเวลาที่ผ่านมา  . . .

 ซึ่งมันมีค่า . . . กับฉันอยู่เสมอ 

จะไม่ลืมเลย . . . กับความทรงจำที่ได้ อยู่กับเธอ 

จะยังคงผูกพัน อยู่เสมอ ไม่เปลี่ยนไป 

กับการที่ . . . เธอนอกใจฉัน 

  ไม่ต้องคิดมันว่า . . . เจ็บแค่ไหน 

  น้ำตายังคง . . . ไม่แห้งเหือด ไปจากใจ 

  เจ็บแค่ไหน . . . เจียนตายก็รู้กัน 

บทเรียนจากเธอ . . . ฉันจะเก็บไว้คิด
 
  เตือนจิตไว้สม่ำเสมอ 

  เจ็บแค่ไหน รู้ไว้จะไม่พลั้งเผลอ

  กลับไปรักคนอย่างเธอ เหมือนกับคนโง่ ๆ ที่เป็นมา . . .




 

พฤติกรรมสับขาหลอกเด๋วนี้มันมีมากขึ้นเรื่อยๆเลยนะคะ

เหอๆ

ข้าพเจ้าเพิ่งเจอกับตัวมาหมาดๆ

ทั้งด่า ทั้งว่า “...” ของมิ้มจังไปตั้งมากมาย

ว่ามันน่ะโครตเลวววววววววววววววว

ไม่คิดว่าจิงๆแล้ว

“...”ของเรา มันก้อเลวไม่ต่างกัน

พูดไม่ออกเลยว่ะเรา

เสียใจโครตๆๆๆๆ

คิดว่าทุกอย่างมันกำลังไปได้ดี

ที่ไหนได้

เห็นกุโง่นักหรอไงเนี๊ยะ

สับขาหลอกกุซึ่งๆหน้า

รู้มั้ย??  ว่ามันเจ็บ.......เจ็บมาก

แต่เพราะเจ็บมากนี่แหละ

แล้วก้อโมโหมาก

เลยไม่ได้เสียน้ำตาให้กับเรื่องเดิมๆที่ไม่มีวันจบสิ้น

กับพฤติกรรมเก่าๆของผู้ชายคนนึง

ที่ตอนนี้.......มันไร้ค่า

ขอบอกไว้ก่อน

ว่าช้านนนนน่ะ มีค่ามากพอสำหรับใครหลายๆคน

ถึงไม่มีคนๆเดียว

ก้อไม่ตายหรอก

..................

 

ตอนนี้น่ะ

ชั้นอยู่ได้ ยิ้มได้ หัวเราะได้ เพราะพวกแกนะ

ถ้าไม่มีพวกแก

ชั้นคงแย่...

ม่ายได้อัพตั้งนาน

เหอๆ

ตอนนี้สุขจายจังเลย

อาทิดที่แล้วก้อได้ปายดูหนังกะ ที่ร๊ากกกกก

เกือบไม่ได้ดูแน่ะ

ดีนะที่จองตั๋วไว้

แฮรี่คนดูเยอะชะมัดเลย

พี่อาร์ทกะพี่เอ็มเลยมะได้ดูเลย

วันก่อนที่ร๊ากกกก ก้อเพิ่งปายรับปริญญามา

เหนื่อยจายชะมัด

พอรู้ว่าเค้าต้องปายเจอกานน่ะ

แต่ก้อดี

ที่ยังโทหาเราตลอดเวลา

แต่ว่านะ

นั่งรอโทสับจนอยากจาร้องไห้เลยล่ะ

แค่คิดว่าเค้าจาต้องเจอกัน

ก้อปวดใจจาแย่

แต่ไม่เปงไร

แค่เค้าโทหาเรา

อยู่ข้างๆเราก้อพอแระ

อิอิ

 

 

 

ส่วนวันนี้

ปายกิง โตเกียว ชาบู มา

เลี้ยงวันเกิดย้อนหลัง F K N G

อิ่มแปร่เลย

ตอนแรกๆก้อกิงใครกิงมัน

แย่งกันกิง

เงียบเชียว

ผ่านไปได้ 15 นาที

เริ่มอิ่ม

ลาวแตก

เริ่มส่งเสีนงรบกวน

 555

นี่แหละ POFF KANG

ไปแตกลาวใส่เขา

น่าอายมั้ยล่ะ

ตอนแรกนังแมงอิ่มแล้ว

พอบอกให้กิงให้คุ้มสามร้อย

เจือกนั่งกิงต่อได้เฉย

ดูเอาล่ะกันว่ามันงกขนาดไหน

ขนาดมันบอกว่าอิ่มนะเนี่ย

ดูรูปกันดีก่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  แต้งเจนนี่มากๆ ที่ทำให้มีกลอนนี้

 

“ เคยไหม...นั่งอยู่ข้างๆ คนรัก แต่รู้สึกโดเดี่ยว
เคยไหม...มองตาคนรัก แล้วว่างเปล่า
จนอ้างว้างไปถึงขั้วหัวใจ
ทั้งๆที่ความรักยังอยู่กับเรา ทั้งๆที่เราบอกว่า
เรายังมีกัน เรายังรักกัน
แต่ทำไม...หลายๆ ครั้งเราถึงต้องร้องไห้
ทำไมหลายๆ ครั้งเรากลับรู้สึกว่าเหมือนไม่มี
เคยได้ยินมาว่าความรักที่แท้จริง
จะต้องสร้าง รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ
แล้วความรักที่ทำให้มีแต่น้ำตา
ไม่ใช่รักแท้หรอกเหรอ
นั้นน่ะสิ..................”

 

 

 

 ตอนแรกก้อรุสึกมะดีหรอกนะ

เพราะมันดึกแล้ว

แต่ก้อยังดีที่มีเพื่อนคอยเข้าใจอยู่

มีเพื่อนที่สามารถเล่าอะไรทุกอย่างให้ฟังได้นี่

ก้อดีเหมือนกันเนาะ

รุสึกเหมือนมะได้อยู่คนเดียว

......

 

 

 ดีใจที่มีเพื่อนอย่างแกว่ะผึ้ง...ถ้าไม่มีแกชั้นคงแย่ เพราะมะรุจาคุยกะใคร...

 เค้าดีใจมากเลยนะอ้วนที่ตัวเองมาน่ะ เพราะเค้าคิดถึงตัวเองมากๆ

 ที่สำคัญ...ตัวเองไม่เคยให้เพลงแบบนี้กับเค้าเลย

 ฟังแล้วเกือบร้องไห้แน่ะ

 ขอโทดด้วยนะเอ็ม...เพราะเค้าเลิกรักพี่อู๊ดไม่ได้...

 เค้ารักพี่อู๊ดมาก มากจิงๆ

 

วันนี้เปงวันเกิดที่ตื่นเต้นที่สุดในชีวิตเลยก้อว่าได้

เหอๆ

มะวานนี้ปายกิงต้มเส้นกะผึ้งแล้วก้อแคท

พอกลับมาวิดลัย น้องอุ้ม ( หลานรหัส mooton ) มาบอกว่า

แฟนน้องอุ้มเหงผู้หญิงใส่เสื้อขาวนั่งกิงต้มเส้นอยู่ด้วย

แบบว่าน่ารักมากๆ แล้วก้อยิ้มให้ด้วย

ขอเน้นค่ะ ว่าไปกันแค่ 3 คน แล้วทุกคนก้อใส่เสื้อเหลือง

เพราะฉะนั้น ผู้หญิงคนที่ 4 ก้อมะรุเหมือนกัน

ว่าคนหรือเปล่า 555

เพราะว่าแฟนน้องอุ้มเหงคนเดียว

น้องอุ้มเองก้อมองมะเหง

ไอ้คนที่น่าจากลัวที่สุดเลยมะรุว่า

ควรจาเปงผึ้งหรือแฟนน้องอุ้มดี

เพราะจากสถานการณ์แล้ว

รุสึกว่าผู้หญิงคนที่ 4 จานั่งข้างผึ้งอ่ะดิ

ส่วนน้องอุ้มก้อกลัวไปตามๆกัน

---

มะวานนี้เปงเวรสุขภาพกะผึ้ง

ที่จิงก้อมะได้เปงวันนี้หรอกนะ

พอดีก้อเปลี่ยนกะก้อยน่ะ

วันนี้มีน้องปี 1 ม่ายซาบาย

แบบว่าน้องมะรุสึกตัวเลยอ่ะ

เรียกยังไงก้อมะรุสึก

กดเล็บก้อแล้ว ไม่มีปฏิกิริยาเลย

เลยโทตามอาจารย์เวร

วันนี้เปงเวร จารย์ทองปาน

รับโทสับก้อเหมือนไม่ใส่ใจ

ทำเหมือนไม่อยากมาซะงั้น

ต้องรอให้มีคนตายก่อนหรอไงถึงจามา

พอมาถึง เจือกสั่ง CPR ซะงั้น

ทั้งๆที่ ชีพจรก้อปกตินะ

แต่น้องหมอสติเลยอ่ะ

จารย์เลยตัดสินใจเรียกรถโรงบาลมา 2 คัน

มีนักข่าวตามมาด้วย ข่าวโครตเร็วเลย

ไอ้เราก้อต้องไปด้วย

ปรากฏว่าวันนี้เลยได้ Happy Birth day to me ที่โรงบาลเลย

กลับมาถึงวิดลัยเกือบๆตีสอง

น้องก้อดีขึ้นแล้วทั้งคู่

โล่งอกสุดๆ

เช้ามา

ปายหาจารย์จรรยา

โดนจารย์ว่า เรื่องไม่ไปเอาตะกร้าเวร

ขอโทดทีเหอะ

ไอ้เพื่อนที่ทำเวรมาน่ะ

ทำไมไม่ส่งต่อไม่ทราบ

ถ้าไม่บอกจารุมั้ยว่าต้องไปเอาตะกร้าเวร ต้องไปส่งเวรกะอาจารย์

รุมาก้อเก็บไว้น่ะ

ไม่ยอมบอกเพื่อน

จาเก็บไว้ทำซากอะไร

เก็บไว้บูชาหรอ หา!

แล้วอยากจาถามอาจารย์หน่อย

ที่หนูไม่ไปเอาตะกร้าเวรนี่

น้องไม่สบาย

แล้วที่ไม่รู้ว่าน้องปี 3 คนไหนเปงเวรสุขภาพนี่

มันผิดหรอ

ใครจาสนใจปีอื่นล่ะ

ปี 3 ก้อส่วนปี 3 สิ

แล้วทำไมทุกอย่างต้องมาลงที่ปี 4 ด้วย

อะไรๆก้อปี 4

เป็นพี่ปี 4 แล้วไง

ต้องผิดตลอดงั้นหรอ

โอ้ยระบายพอแระ

แต่เหนื่อยชะมัดเลยอ่ะ

ง่วงมากๆด้วย

ปล.

-          thanks มาๆนะจ๊ะ เพื่อนที่ Happy Birth day to me ทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย

-          ขอบคุณอาจารย์วิไลวรรณมากๆ วันนี้ที่หั้ยกำลังใจ แค่คำพูดที่อาจารย์พูดคำเดียวกับท่าทางที่อาจารย์แสดงออกต่อหนูกับผึ้ง

อย่างน้อย มันทำให้หนูรู้ว่ายังมีคนที่เข้าใจเราอยู่ และอาจารย์ไม่ว่าเราเลย ทั้งๆที่ตลอดทั้งวันหนูเจออาจารย์ว่าตลอด ไม่ว่าเรื่องเล็กแค่ไหน

-          Mooton เค้าดีใจนะที่ตัวเองโทมา Happy Birth day เค้าเมื่อเช้า

แต่เค้าก้อเสียใจนะ ที่ตัวเองไม่ได้มาหาเค้า ในวันเกิดเค้าน่ะ

เค้าเข้าใจ ว่าน้องๆน่ะสำคัญ  แต่ช่วยคิดถึงเค้าหน่อยได้มั้ย เค้าไม่เจอตัวเองมาเกือบ 3 เดือนแล้วนะ

ที่สำคัญที่สุด คือมันเป็นวันเกิดเค้า เค้าแค่อยากอยู่กับตัวเองเท่านั้นเอง...

ม่ายได้อัพตั้งนาน

ตั้งแต่เปิดเทอมมีเรื่องหนุกตั้งเยอะแน่ะ

แล้วก้อม่ายมีเวลาอัพเปซเลย

วันนี้เลยเอารูปมาให้ดูกัน

 

ถ้าใครเคยดูละครทีวีเปงปาจำ

คงรู้จักละครเรื่อง แรมพิศวาสอ่ะนะ

พอดีว่า

เรทติ้งละครเรื่องนี้ดีมากๆๆๆๆ

คนติดตรึม

โดยเฉพาะที่นี่

ขนาดกำลังจารับน้องเข้าหอตอนกลางคืน

ให้ปิดไฟ

เลยพากันดูทีวีใต้หอไม่ได้

ไอ้พวกปี 4 อย่างเราๆ

มันก้อมีความพยายามซะจิ๊ง

ยังอุตส่าห์เข้ามาดู

อัดกันอยู่ในห้องแคบๆตั้งเกือบ 40 คน

ความสามารถจิงๆ

ดีนะที่เตียงไม่หักน่ะ

 ตั้งใจดูมั่กๆๆๆๆๆ

 

ส่วนนี่ก้อเปงรูปวันรับน้อง

ฮาๆขำๆ

แต่งตัวแต่งหน้ากันพิลึกทั้งน้านนนนนนนนนน

แต่ละคน

สุดๆๆ

สงสัยกะจาปล่อยผีก่อนเข้าค่ายพุทธรรม

 

ฝนมานวิ่งไปเต้นก่องเลยมะมีรูปเลย

 

หนิงกะแคท

 

กิ๊ฟกะฟี่(จินตรา)

 

 กิ๊ฟกะฝน

 

ทายซิว่าเปงผู้ชายจิงป่าว

 

อันนี้รูปแต่งเล่นๆ

ฮาพิลึก

เหมือนกอลลัมเลยอ่ะ

 

  

 

จาเปงใครไปมะได้นอกจาก

กิ๊ฟซ่ากะผึ้งมิ้ม

 

 

 ขอบคุณ ระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล
ขอบใจ เธอเหมือนกัน ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล
ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอที่ ฉันรักหมดหัวใจ

วันนี้มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า
ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าเพิ่งเข้าใจ
ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ยังไม่รู้คุณค่าของสิ่งนั้น
เหมือนอย่างตัวฉัน ที่เพิ่งรู้ว่าคืนวัน ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ

 

 

 ชอบเพลงนี้จัง

เหอๆๆๆ

อยากให้มีคนมาร้องเพลงนี้ให้ฟังบ้าง

 

เพิ่งกลับมาจากรุงเทพสดๆร้อนๆ

หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน

มีคนบอกว่าไปชุบตัวหรอไง

ใช่ที่ไหน

ยิ่งชุบยิ่งดำล่ะสิไม่ว่า

 

ไม่มีไรจาอัพน่ะ

ขนาดไม่ได้อัพตั้งนานนะเนี่ย

ก้อไม่ได้ไปเที่ยวไหนนี่นา

นอนอยู่บ้าน

มองเพดานไปวันๆ

ขนาดไปถึงตั้งกรุงเทพแล้วนะเนี่ย

 

 

 

 

 

 

---

ชอบ......                                                                            

 

 

                                                                                                                                       

ก่อนอื่นต้องขออภัยทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ

ผู้ไม่เกี่ยวข้องก้อไม่ต้องอ่านก้อได้นะคะ

เด๋วมันจาเสียสุขภาพจิต

โดยเฉพาะแก...ผึ้ง เพราะมันเปงเรื่องของคนที่แกไม่อยากได้ยินแม้แต่ชื่อ

ชั้นเตือนแกแล้วนะ

ถ้าแกอ่าน...อย่ามาโวยนะโว้ย

..............................................................

วันนี้กิ๊ฟขอระบายหน่อยเหอะ

แบบว่าอึดอัดมานาน

ตอนแรกว่าจาพูดถึงเรื่องพี่ชายสุดที่รักนะเนี่ย

 

ไม่เอ่ยชื่อละกันนะ แต่คงเดาได้ไม่ยาก

 

....ขอร้องอ่ะนะ ถ้ายังเปงอยู่แบบนี้ พูดตามตรง เค้าไม่อยากคุยด้วย

ใช่...จะว่าเค้าหลบหน้าก้อได้

ทุกวันนี้เค้ามีความสุขดี เค้าอยู่กะครอบครัว กะเพื่อน กะคนที่เค้ารัก

จะเชื่อหรือไม่เชื่อก้อช่าง เค้าไม่สน

แต่ที่เค้าสน

คือ...ห้ามไปยุ่งกะคนที่เค้ารักเด็ดขาด

ใครจะทำให้เค้ามีความสุขหรือเสียใจก้อได้

แต่นายไม่มีสิทธิ์มายุ่ง

เค้ารู้มามากนะ ที่จิงก้อไม่อยากจะรู้หรอก

เสียสุขภาพจิต ที่จิงอยากจะไปทำไรก้อทำ

ขออย่างเดียว อย่าเอาเค้าไปเกี่ยว เค้าไม่เกี่ยวไรด้วย

ถ้าคิดจะเล่นเกม หรือจะสับรางกับใคร ก้อเชิญ

แต่ไม่ใช่เค้าแน่ที่อยากจะไปอยู่บนรางด้วย

เค้าบอกหลายครั้งแล้วนะ

ว่าเค้าเปงได้แค่เพื่อน

ให้มากกว่านี้ไม่ได้หรอก

โอกาสน่ะ

เค้าก้อเคยให้มาแล้ว

จำสิ่งที่เคยจะทำกับเพื่อนรักเค้าเมื่อ 3 ปีก่อนได้มะ

เค้าก้อยอม ให้อภัย ยังเปงเพื่อนกันได้

ทั้งๆที่เค้าอุตส่าห์ผิดคำสัญญากับคน 2 คน ที่เค้ารัก

แต่ก้อเพราะเหงนายเปงเพื่อน คบกันมาหลายปี

แต่ขอโทดนะ

เรื่องนี้เค้าทนไม่ได้จิงๆที่เอาเค้าเข้าไปเกี่ยวกับนิยายรักงี่เง่าๆที่เอาผู้หญิงเค้ามาเกี่ยว

ทั้งๆที่ไม่ได้เต็มใจ

 

ถ้ายังอยากเปงเพื่อนกันต่อไป

เลิกพูดเรื่องนี้ซะ

เลิกยุ่งกะชีวิตเค้า

เลิกสร้างความวุ่นวายให้เค้าซักที

ขี้เกียจคิด

เปลืองสมอง

เลิกทำตัวงี่เง่า

แล้วก้อนิสัยแบบผู้หญิงได้แล้ว

นิสัยแบบนี้ ผู้หญิงบางคนยังไม่ทำเลย

แล้วอีกอย่าง

ไม่ต้องบอกแม่ก้อได้นะ

ไม่เหงว่าเรื่องที่เล่าให้แม่ฟังจะเปงจิงซักอย่าง

ผู้ใหญ่เค้าไม่รุเรื่อง ไม่เกี่ยวด้วยซักหน่อย

เอาเค้ามาปวดหัวด้วยทำไม

เค้าจาเข้าใจผิดป่าวๆ

 

ปล.

ขอบอกอีกครั้ง ตอนนี้เค้ามีความสุขดี มีความสุขมาก จะเชื่อหรือไม่ก้อช่าง

เพราะเค้าได้เลือกทางที่เค้ามีความสุข เรื่องที่มันจาทำให้เค้าไม่มีความสุข เค้าก้อไม่ใส่ใจ ไม่เก็บเอามาคิด

แค่นี้ก้อมีความสุขแล้ว

แต่ที่มันจาทำให้เค้าไม่มีความสุข

ก้อนายนี่แหละ

จำไว้

ห้ามทำอะไรคนที่เค้ารักเด็ดขาด

คนเค้าทะเลาะกันบ้าง ดีกันบ้าง

มันก้อเรื่องของเค้า

จบ

..............................

โอ้ย....เหนื่อย

ไว้อารมดีแระจามาเล่าเรื่องพี่ชายสุดที่รักให้ฟังนะคะ

 

 

รักตัวเองให้เป็น

เคยลองรักใครให้ใจวุ่นวาย
เอาตัวและใจให้ไปไม่ยั้ง
แต่ละคนก็ทำให้เจ็บซ้ำๆ ช้ำจนใจแทบพัง
หากว่าคุณก็เจอแต่คนที่ไม่จริงใจ
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันไม่เปลืองหัวใจ
อาจจะมีแค่เหงา เหงาบ่อยๆก็คุ้นกันไป
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันมันคงไม่ตาย
ช้ำมากไปก็พัก ไม่มีใครรักก็รักตัวเองให้เป็น
ดูแลหัวใจให้ใครมากมาย ลืมไปได้ไงหัวใจตัวเอง
ให้รางวัลกับใจเราเองสักครั้ง ให้ใจมันครื้นเครง
อย่ามัวเกรงและกลัวกับการที่ไม่มีใคร
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันไม่เปลืองหัวใจ
อาจจะมีแค่เหงา เหงาบ่อยๆก็คุ้นกันไป
อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกันมันคงไม่ตาย
ช้ำมากไปก็พัก ไม่มีใครรักก็รักตัวเองให้เป็น

ไม่มีใครรัก ก็รักตัวเองให้เป็น

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ขึ้น ward เวรบ่าย ตั้งหน้าตั้งตารอ

มะไหร่จาเที่ยงคืนซักที

จาได้ออฟ 4 วัน

ตอนปามาณ 3 ทุ่ม

กิ๊ฟ ----- โบ ทำไมเค้าเปงใจหวิวๆอ่ะ

โบ ----- สงสัยบ่าวนอกใจแน่เลย

กิ๊ฟ ----- ไอ้บ้า

โบ ----- จิงนะ พี่อู๊ดแอบไปหาสาวแน่เลย

กิ๊ฟ ----- ไอ้โบ แกไม่ต้องมาพูดเลย ทำงานๆ

........

ใครจาคิดล่ะ ว่าเรื่องที่พูดเล่นๆ พอจากลับบ้าน

ทำให้ชั้นเศร้ายิ่งกว่าที่คิดซะอีก

 

ที่ทำอยู่ทุกๆวันนี้ เพื่อใครล่ะ

ที่ทนอยู่ทุกวันนี้ เพื่อใคร

เค้าไม่เคยเห็นว่าเรามีความหมายเลย

เคยคิดนะว่าซักวัน...เค้าต้องรักเรา

แต่ตอนนี้รู้แล้ว…

มันเป็นความคิดโง่ๆ ที่ไม่มีวันเป็นจิง

ที่เป็นจิงอยู่ทุกวันนี้ก้อแค่

เค้ากำลังพยายามที่จะรักเรา

เคยพูดไว้นะว่า......

แค่นี้ก้อพอแล้ว

แค่นี้ก้อดีแล้ว

ขอแค่ตัวเองมีความสุขก้อพอ

แต่พอเอาเข้าจิง  ก้อทำใจไม่ได้เมื่อรู้ว่าใจทั้งใจของตัวเองยังมีใครอยู่

 

เคยพูดไว้นะว่า......

เค้าจาไป  เมื่อตัวเองไม่ต้องการเค้าแล้ว

แต่พอเอาเข้าจิง  ก้อไปไม่ได้

 

ก้อไม่รู้ทำไม

เค้าถึงรักตัวเองมากขนาดนี้

ทั้งๆที่มีใครอีกหลายคนเข้ามาในชีวิต

แต่เค้าก้อไม่เคยที่จะสนใจ

ทั้งๆที่หลายๆคนบอกให้พอได้แล้ว

 

ตัวเองบอกเค้า...ว่าเราเป็นแฟนกัน

แต่บอกใครต่อใคร

ว่าเค้าเป็นแค่น้องสาว

 

แต่เค้า....

สามารถบอกใครต่อใครได้ไม่อายปากเลย

ว่าเค้ารักตัวเอง

รักมาก

ต่อให้ใครต่อใครว่ายังไงเค้าก้อไม่สน

แต่สิ่งที่เค้าได้กลับมา

เค้ารู้แล้ว

 

---

ทุกๆอย่าง 

  

มันไม่ต่างจากเดิมเลย

มันเป็นเหมือนเดิมมาตลอด 2 ปี

ความรู้สึกของตัวเอง.......

ที่ไม่มีวันให้เค้าได้มากเกินกว่านี้

 

เค้าเหมือนกัน…

มันไม่ต่างจากเดิมเลย

มันเป็นเหมือนเดิมมาตลอด 2 ปี

ความรู้สึกของเค้า.......

 ที่ไม่มีวันให้ตัวเองได้น้อยไปกว่านี้

 

ไหล่ของฉัน . . . มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อ . . . ประคองหัวฉันไว้คนเดียวเท่านั้น แต่เพื่อ สามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเพื่อนได้ด้วย

เสื้อของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้ห้อหุ้มร่างกายของฉันเพียงอย่างเดียว มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา และที่สั่งขี้มูกของเพื่อนถ้าเพื่อนต้องการ

แขนของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น แต่มัน สามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว . . . ฉันก็ยังมีมืออีก 1 คู่ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา

ปากของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้เพื่อกินและพูดพล่ามทั้งวันหรอกนะ แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วยเมื่อถึงเวลาจำเป็น

ตาของฉัน . . . มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่ ฉันเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก

ฟันของฉัน . . . ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา แต่มีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือก ทุกครั้งฉันยิ้มให้เพื่อน

หูของฉัน . . . ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง

เท้าของฉัน . . . ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น... โอเค ถึงแม้มันอาจจะมีบ้าง แต่ฉันจะใช้เท้า เพื่อเดินอยู่ข้างๆเพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล

สมองของฉัน . . . อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนักก็จริง แต่มันจะทำงานหนัก เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ

ส่วนพวกตับ ไต ไส้ กระเพาะ ม้าม เซี่ยงจี๊ ของฉัน . . . มันมีไว้ทำหน้าที่ของมันน่ะ แต่ถ้าเพื่อนต้องการอย่างรีบด่วน ฉันยินดีสละให้ (อย่างละครึ่งเท่านั้นนะ!!)

และหัวใจของฉัน . . . ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในได้ด้วย. . .

ง่า....

มะวานตกบันไดอีกแล้ว

เจ็บจังเลย....

ขาเดี้ยงซะ

ดีนะที่มีแคทอยู่ ไม่งั้นตกตายไปแล้ว

 

แล้วก้อพาอุ๊เจ็บไปด้วยเลย

โทดทีนะจ๊ะ

 

เจ็บขาสุดๆ....

เจ็บที่ใจด้วย